Wikia


De schrijfster van onder andere Jeong Jeongs leerling en Koffie combineert in Griekse goden diverse legendes rondom het ontstaan van de hyacint met elkaar in een humoristisch kort verhaal.

De dag na het feestEdit

‘Met Pordarge?’ vroeg de Anemoi Zephyrus ongelovig aan zijn collega Boreas, de noordenwind. De Anemoi Euros, oostenwind en Notos, zuidenwind, grinnikten.

‘Dat ouwe gevleugelde beest met die kraaienpoten?’ vroeg Zephyrus die er nog steeds geen woord van wilde geloven. ‘Anemenooitniet!’

‘Je had behoorlijk wat gezopen op Zeus’ feestje, Zeph’ gniffelde Notos.

Euros probeerde zijn lach in te houden. Samenzweerderig keek hij naar Boreas. ‘En nu is dat kreng dus zwanger van mij?’ vroeg Zephyrus die de bui al zag hangen.

‘Oh, nee hoor,’ zei Boreas en hij knikte stellig van niet.

‘Gelukkig,’ zei Zephyrus en hij zuchtte diep waardoor de westenwind sterk begon te waaien.

‘Ze heeft je kinderen al gebaard.’

Schades en HadesEdit

De twee kinderen van Zephyrus werden zonder tegenspraak aan Archilles geschonken, maar Zephyrus bleef nog een tijdje het lachertje van Olympus. Gelukkig kwam er een nieuwe lente met nieuwe ervaringen en nieuwe liefdes. Zephyrus, die tevens de brenger van de lente was, had het er maar druk mee.

Vreemd genoeg hadden de goden van Olympus wel altijd ruimte om elkaar het leven zuur te maken, want toen Zephyrus op een dag de lente over Sparta trok, zag hij daar Apollon staan samen met de mooiste jongeman die Zephyrus ooit had gezien.

Het was Hyakinthos, een Spartaanse prins en had was duidelijk dat Apollon er ook op uit was de jongeman voor zich te krijgen. Het was zeker dat Zephyrus tot over zijn oren verliefd was op de Spartaanse prins en hij gunde Apollon, die patser met honderd geliefden aan elke hand, nog geen blik van Hyakinthos. Zephyrus streek ongezien bij de twee in de buurt neer en luisterde naar wat ze zeiden.

‘Ach Hyakinthos, mijn bloementje, wat zou je er van vinden om de minnaar van de god van muziek te zijn?’ zei Apollon tegen de lachende Hyakinthos. God van de opscheppers, dacht Zephyrus vanaf een afstandje, maar Apollon hield zich nog in vandaag.

Normaal versierde hij anderen met het noemen van al zijn titels en namen tot je er duizelig van werd. Of dat had de god al gedaan en was dat de rede dat Hyakinthos even was gaan zitten.

‘Wedstrijdje discuswerpen, god krachtpatser?’ zei Hyakinthos plagend tegen Apollon.

Zo, die kennen elkaar al een tijdje, dacht Zephyrus en zijn jaloezie werd groter en groter. Toen Apollon ook nog eens Hyakinthos op zijn wang kuste, werd het Zephyrus te veel. Hij hoorde niet meer dat Hyakinthos tegen Apollon zei dat hij de discus op zou vangen. Apollon wierp de discus weg, Hyakinthos rende er achteraan, maar Zephyrus zag dat niet.

Hij zag alleen de discus die er voor moest zorgen dat Apollon een flater zou slaan. Zephyrus blies en de discus veranderde onverwacht van koers. Hyakinthos merkte het te laat en kreeg het tegen zijn hoofd aan. Geschrokken maakte Zephyrus dat hij wegkwam, de huilende Apollon alleen latend met de stervende prins.

Op zijn vlucht kwam hij in tegenovergestelde richting Hades tegen.

‘Je krijgt hem niet! Je krijgt hem niet!’ schreeuwde Apollon tegen de god van de onderwereld en hij hield Hyakinthos stevig in zijn armen.

‘Wees toch redelijk,’ zuchtte Hades die dit al duizenden keren had meegemaakt. ‘Het ene moment noem je hem je bloementje en het volgende moment leg je op zijn graf een bloementje. Zo is het nu eenmaal.’

‘Je kan toch wel wat regelen, Hadie? Gun die jongen nog een kans,’ zei de god Hermes die toevallig langs was komen vliegen.

Hades knikte van niet en haalde uit zijn zak een klein zwart boekje.

‘Sorry. Volgens artikel 235, pagina 103, alinea 6 mag ik op basis van grondregel 4 geen tweede kans geven aan jongelingen die bij het discuswerpen zijn omgekomen. Speerwerpen, hardlopen, verspringen en worstelen mag ik door de vingers zien, maar discuswerpen helaas niet.’

‘Waarom niet?!’ schreeuwde Apollon over zijn toeren. Hades klapte het boekje dicht.

‘Weet je nog dat ene discuswerp-incidentje op Olympus waar absoluut niet meer over gesproken mag worden?’ fluisterde Hermes.

Apollon zuchtte. Zephyrus kwam achteloos aanvliegen en landde naast de huilende god. Voorzichtig legde hij de lentebloemen naast zich neer en keek naar het lichaam van de liefde die niet had mogen wezen.

‘Ach, wat zonde van zo’n mooi mens. In de bloei van de leven was hij,’ zei Zephyrus oprecht spijtig over wat er gebeurd was.

‘Ja, ja, het was een mooi bloementje, maar nu moet ik hem meenemen. Ik heb nog meer te doen op een dag. Doden meeslepen, Kerberos eten geven, Charon uitbetalen. Ik ben een drukke god, ’ zei Hades gejaagd. Apollon keek naar de Anemoi en de Dodengod en begon te stralen.

‘Zie je, hij is er alweer overheen,’ zei Hades tegen Zephyrus.

‘Jullie zijn geniën!’ En met wat godengegoochel creëerde Apollon van het lichaam van de gestorven prins een schitterende bloem.

‘Zie hier: de hyacint als teken van mijn liefde voor Hyakinthos,’ zei Apollon trots, want nu was er geen lichaam meer voor Hades om mee te nemen.

Knarsetandend en verwijtend dat ze zijn tijd hadden staan te verdoen, ging hij verder naar de volgende. Hermes klapte in zijn handen, maar bedacht zich toen dat hij nog een boodschap moest afleveren en ging er als een haas vandoor. Apollon stond rustig op en keek Zephyrus rustig aan.

‘Jij zou ook eens een geliefde moeten zoeken. Ken je Chloris? Leuk godinnetje, knap gezicht en houdt van bloemen. Misschien moeten jullie samen eens wat gaan drinken,’ zei Apollon luchtig. ‘Maar ik zou geen wijn pakken als ik jou was.’

Zephyrus haalde zijn schouders op en keek naar de hyacint. Ach, waarom niet? Alles was beter dan Pordarge en een relatie aangaan met een bloem zag hij ook niet zitten.

‘Ik zal eens kijken,’ beloofde de windgod.

Een maand later was Chloris de bruid van Zephyrus geworden en had ze van hem de macht over de bloemenwereld gekregen. Nu zou je denken dat Zephyrus bij het zien van een hyacint terugdacht aan Hyakinthos, maar dat was niet zo. Het waren Griekse goden en die keken niet zo nauw met een geliefde meer of minder.

Thaleia, muze van de komedie

Alle rechten voorbehouden

GebruiksrechtenEdit

Alleen met een zevenvoudig ondertekende schriftelijke toestemming van alle goden/godinnen op Olympus en in overleg met onze Romeinse collega’s willen wij, de Muzen, met het tegemoet zien van een adequaat offer (zie hieronder) overwegen om goedkeuring te verlenen voor het verspreiden van dit document buiten de huiselijke kring. Artikel 5116, alinea 18, regel 312 uit “ Zondagse wetjes van Hera, godin van het huishouden”

Minimale offerverwachting: Mo = IsI x + k*t +advocaat

  • Mo Minimale offerverwachting
  • IsI Inspirerend idee
  • X aantal muzen
  • K kosten
  • T tijd

Er zijn negen muzen. Smoesjes als “in Disney’s Hercules zitten er maar vijf” pikken wij niet. (Harpijen pikken wel)

Advocaat, in verband met aankomende rechtszaak, moeten hoog aangeschreven (anders kunnen ze niet op Olympus komen)

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.