Wikia


Wanneer GroenVuur Academie wordt ingehuurd om de paardenstunts te verzorgen in een grote productie, moeten ze tijdelijk hun hoofdkwartier opslaan bij de Horseland manege. Terwijl de kinderen een geweldige tijd hebben, begint Will Taggert steeds meer te twijfelen of Horseland wel de plaats is waar hij thuis hoort.

Hoe zal iedereen zijn leven weer oppakken als de druktes van de opnames na een jaar achter de rug zijn? Is voor Will Horseland nog wel de moeite waard om te blijven? Hij heeft toch geen keus?

NieuwsEdit

‘Wat…?’ zei Sarah met tranen in haar ooghoeken. De andere meiden leken hem te kunnen vermoorden en Bailey schonk hem een hele vuile blik. ‘Door mij? Vanwege wat ik net zei? Was dat de druppel? Je zegt nooit eens wat, Will!’

‘Natuurlijk was het niet jouw schuld, Sarah,’ zuchtte Will. Hij zou haar het liefste een knuffel geven om te kalmeren, maar hij verwachtte een averechts effect. ‘Iedereen, ga even zitten.’

De sfeer was om te snijden, maar gelukkig deed iedereen wat hij zei zonder weerwoord. Een ruzie was het laatste waar hij nu behoefte aan had.

‘Chris Ederan, de eigenaar van GroenVuur, deed me het aanbod om een tijd op zijn manege stage te komen lopen, zodat ik meer kan leren over paarden, rijden en instrueren. John vond het een goed idee,’ zei Will. ‘en ik eigenlijk ook wel. Jeni is de vervangende instructrice voor de tijd dat ik weg ben.’

‘En hoe lang is dat?’ vroeg Bailey, voornamelijk verontwaardigd over het feit dat hij van niets wist tot dit moment.

‘Twee jaar.’

De blikken schoten omhoog. Meende Will dit nu serieus? Zou hij twee jaar lang weg van Horseland blijven? Een Horseland zonder Will leek hun praktisch ondenkbaar.


‘Maar waarom?’ vroeg Bailey die het woord maar op zich nam nu de meiden niet zeker wisten of ze Will nu eerst moesten vermoorden, blij voor hem moesten zijn of hem moesten uitkafferen.


‘Ik wil meer van de wereld zien dan Horseland, de stad en de mensen die ik daar tegenkom,’ verklaarde Will simpel. ‘En GroenVuur schijnt net zo’n bruisbal te zijn als hier destijds met de stuntploeg over de vloer.’


Het was een gedeelte van de waarheid, maar met de rest wilde hij de kinderen niet opzadelen. Dat was iets tussen hem, John en Ava Marie. Nu dat zijn vertrek in ieder geval bekend was, voelde hij zich een stuk opgeluchter. Toen schoot hem de kwestie met Sarah weer te binnen.

Hij trok haar bij haar handen omhoog en leidde haar de stal uit zodat ze even alleen kunnen praten. Er viel aanvankelijk niets te zeggen, want Sarahs gevoelens waren niet wederzijds. Will kon haar onmogelijk zien als iets anders dan een vriend en daarbij had hij in het diepste geheim al een vriendin.

Hij wilde alleen haar gevoelens niet verder kwetsen dan strikt noodzakelijk was.


‘GroenVuur ligt hier ver vandaan in een andere staat. Ik weet niet hoe dingen gaan lopen en ik zie het ook niet zitten om een langeafstandsrelatie te beginnen. Het spijt me, Sarah, maar dit gaat niet werken,’ zei Will.


‘Maar…als je hier was gebleven…had je dan…had je dan…’

Will zag haar hart praktisch breken en hij durfde de woorden niet uit te spreken. In plaats daarvan schudde hij zijn hoofd. Nee. Nee, het zou nooit iets tussen hun geworden zijn. Misschien toen ze een jaar of veertien waren. Toen had Sarah nog een kans gemaakt, maar nu…


Ze wierp zich huilend in de armen van de jongeman tot ze besefte dat ze daar geen troost ging vinden en rende toen naar haar vriendinnen toe. Will bleef maar buiten staan. Hij hoopte alleen dat de meiden een andere plaats zouden gaan zoeken om Sarah te troosten, want dat hooi moest nog steeds van zolder.


‘Man, waar sloeg dat op?’ riep Bailey zijn neef tot de orde. ‘Leukste meid van Horseland en jij slaat haar af.’


‘Als jij interesse hebt, ze is nog steeds vrijgezel,’ zei Will ijskoud. Bailey keek zijn neef stomverbaasd aan. Het was niets voor Will om te sneren.


‘Weet je wat? Blijf jij je maar gedragen als een achterlijke debiel, dan ga ik Sarah troosten. Werkelijk waar, ik dacht dat je haar leuk vond.’ Bailey liep terug de schuur in.

Will schudde alleen maar zijn hoofd. Blijkbaar had iedereen zich wel ingebeeld dat hij een oogje op Sarah had, maar was het iedereen ontgaan dat hij een innige band had gevormd met een roodharige ruiter op een wilde merrie?

'Ik dacht dat we paella zouden eten vanavond?' merkte John Handler op toen zijn Will de pasta op tafel zette. De blonde jongeman keek met zijn lichtblauwe ogen lichtelijk geïrriteerd op, maar zijn toon was kalm zoals altijd.


'Er waren niet genoeg ingrediënten in huis, dus het werd dit,' zei Will en hij pakte glazen uit de kast. Buiten begon het snel donker te worden. Regen, waarschijnlijk met onweer.


'Jij had de taak om vandaag boodschappen te gaan doen,' zei Ava Marie, Will's pleegmoeder.


'Heb ik gedaan, tenminste het meeste. Ik moest Jeni ook op weg helpen. De rest van de boodschappen doe ik morgen wel,' zuchtte Will.

Met dit dreigende weer ging hij de deur niet uit. Ava Marie leek het er niet helemaal mee eens te zijn, maar ze zweeg er verder over op een opmerking over smakeloze pasta na. Terwijl hij de gehaktballen op zijn bord onrustig heen en weer schoof, bedacht Will wat hij die avond allemaal nog moest doen. Tafel afruimen, de was doen en er moest nogal wat leder gepoetst worden.

Daarnaast moest hij Jimber nog verzorgen, samen met Domjan, Johns paard, want de man had blijkbaar dringende zaken af te handelen. Ava voegde daar nog het repareren van de kraan bij de waterbak aan toe.


‘Zin om me te helpen met leder, Bailey?’ opperde Will.

Zijn jongere neef had nog geen woord gezegd. Waarschijnlijk was hij nog steeds kwaad vanwege Wills plotselinge vertrek en Sarah. Het meisje was vroeg vertrokken vandaag.


‘Bailey heeft meer dan genoeg huiswerk,’ zei Ava. ‘Je redt het alleen maar. Zoveel is het niet.’


‘Je moet je spullen ook nog pakken,’ merkte John op. ‘Kunnen we de zolder voor de komende twee jaar weer als eens opslag gebruiken.’


‘Dat is het al,’ mompelde Will terloops op.


‘Pardon?’


‘Niks,’ zei Will en hij nam nog snel een hap van de pasta.


‘Zoveel spullen heeft die jongen daar toch niet nodig. Laat GroenVuur zijn uitrusting maar verzorgen als ze hem zo graag als stagiair willen hebben,’ zei Ava. John knikte instemmend. Bailey kon het niet meer hebben en liep stampvoetend de kamer uit. ‘Bailey!’ riep John de jongen nog na.


‘Ik denk niet dat hij het leuk vindt dat ik ga,’ zei Will.


‘Ben jij zijn moeder?!’ snauwde Ava. Ze schoof het bord pasta van zich af.


‘Nee, maar…’


‘Dan bemoei je er niet mee! Het is jouw schuld dat de jongen overstuur is en John en ik moeten het weer allemaal opknappen zoals gewoonlijk.’


Will keek zijn oom hulpzoekend aan, maar de man koos, zoals te verwachten, partij voor zijn vrouw. Omdat niemand verder nog een woord zei, besloot Ava maar achter Bailey aan te gaan.

John trok zich terug in zijn kantoor, waardoor Will achterbleef met de afwas van de dag. Hij liet het bestek in de wasbak kletteren. Nog één week. Één week en dan zou die verdomde taxi hem naar GroenVuur brengen.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.