Wikia


InleidingEdit

Er was eens een oude vrouw genaamd Bep, ze was een echte optimist, maar had toch haar kuren. Ze zit vaak binnen want ze komt amper uit haar stoel.

Hoofdstuk 1 Boodschappen DoenEdit

Laatst ging ze boodschappen doen op zondag, de winkel was dicht. Ze bleef optimistisch en zei: “Ach ja”. Ze bleef daar wachten tot de dag daarna (voor mensen die goed hebben opgelet is dat dus maandag), want naar huis toelopen kon ze niet. Toen ging de winkel open, maar van de moeheid kwam ze het bankje niet af.

Hoofdstuk 2 Een Dichte SupermarktEdit

Toekijkend hoe verscheidende mensen met producten in en uit lopen, blijft ze optimistisch en ze zegt: “Ach ja”. Plotseling beseft ze zich dat ze er wel af kan, maar dat ze vergeten was dat ze haar wandelstok had meegenomen. Ze zegt vrolijk “Ach ja”. Ze staat op, maar voordat ze een stap in de winkel kan zetten is al dicht, ze zei toen teleurgesteld noch vrolijk: “Ach ja”. Dit ritueel herhaalde zich tot donderdag, toen kreeg ze het voor elkaar om 5 minuten voor sluitingstijd de winkel in te kruipen omdat ze zo moe was van het 3 dagen wachten.

Hoofdstuk 3 De SupermarktEdit

In de winkel ging ze naar het brood. Daar aangekomen kwam ze erachter dat ze in deze winkel alleen in de ochtend brood verkopen. Ze kwam juist naar de supermarkt voor haar brood. Ze bleef echter optimistisch en zei: “Ach ja”. Ze ging naar de chips, dat vond ze een goede vervanger. Omdat Bep een grote eter is, nam ze direct acht zakken! Bep vond dat héél zwaar dus liet ze er eentje vallen. De zak ging open, ze liep door met een ongeïnteresseerde blik waarin je “ach ja” kon lezen.
Bij de kassa aangekomen werd alles weggepiept, Bep vroeg nog om zegeltjes, maar de nijdige kassajuffrouw zei: “Nee, we zijn eigenlijk al 15 minuten gesloten, dus schiet alstublieft op mevrouw!” Bep besefte dat dit klopte dus riep ze “Ach ja! Dat klopt! Nu je het zo zegt.“ Bij het afrekenen bleek ze maar liefst 35 eurocent tekort te komen, ze moest dus maar liefst vijf chipszakken terugleggen! Je begrijpt dus dat één chipszak best weinig kostte, omdat ze met zeven zakken bij de kassa aankwam. Dit had als reden omdat ze best wel arm was. Ze kon zich alleen maar chipszakken van 7c veroorloven. Dus strompelde ze na het afrekenen weg met de twee chipszakken.

Hoofdstuk 4 Dichte HuisdeurEdit

Blij thuisgekomen bleek dat ze de sleutel van haar huis op het bankje voor de supermarkt had laten liggen. Bep was blij, nu kon ze weer terug naar die vrolijke plek waar ze de afgelopen dagen had vertoefd. Ze zei: “Ach…JA!”. Daar aangekomen was de sleutel weg en de supermarkt natuurlijk weer dicht. Ze besefte zich dat haar sleutel onder de mat lag en dat de sleutel die ze naar de supermarkt had meegenomen, van de deur van supermarkt was, die ze alleen mocht gebruiken als de supermarkt gesloten was. Die was ze daar dus kwijtgeraakt. Dus liep ze weer terug een beetje teleurgesteld om van die blije plek weg te zijn en zei: “Ach ja”.

Hoofdstuk 5 Bep Wordt GepestEdit

Onderweg naar huis werd ze door een groepje gemene kinderen natgespoten door hun waterpistolen, met wc-papier bekogeld en nageroepen met de naam: “BLUBBERBUIK!”. Dit vond Bep niet erg. Ze had bij haar training geleerd optimistisch te zijn, het is dus niet zo gek dat haar glazen thuis altijd halfvol zijn. Dus riep ze hard naar de kinderen: “ACH!!! Ja”.
Eenmaal thuisgekomen als een mummie, kleddernat en met zweterige vetrollen, wilde ze de sleutel onder de mat pakken, maar jammer genoeg kon ze er niet bij, want ze was te dik. Dus riep ze toen om hulp! Ze kreeg alleen maar reacties van langslopende mensen die teruglachten om haar humor, omdat ze zo dik was. Dat was natuurlijk erg gemeen, maar Bep accepteerde het. Ze wist namelijk van haarzelf dat ze dik was. Dit vond ze dus niet erg en zei: “Ach ja”. Uiteindelijk kwam de postbode daar dan. Ze vroeg hem de sleutel onder mat te pakken. De postbode voelde onder de mat en zei: “Wat is dit nu weer voor een grap, mevrouw?”. “Hij ligt er niet”. Bep zei toen: “Ach, ja?”. “GRAPJE!” zei de postbode. Bep bleef neutraal, ze lachte amper, want ze laat niet veel emoties uiten, dat heeft ze op haar training geleerd.

Hoofdstuk 6 Slechte SlaapEdit

Bep nam de sleutel aan en ging naar binnen in haar vertrek. Ze ging meteen slapen omdat ze dat al sinds zondag niet had gedaan en het was nu vrijdag. Toen ze besefte dat haar bed was doorgekrakt op de nacht van zaterdag en zondag, besloot ze maar op haar rode houten vloer te gaan slapen.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.