Wikia


<- De ontmoeting (1) | Overzicht | Het spel (3) ->

De herinneringEdit

De herinnering (2)
Tarot 2
Algemeen
Schrijver Zefred
Serie Ka-Huang
Hoofdstuk De herinnering (2)
Chronologie
Voorafgegaan door De ontmoeting (1)
Opgevolgd door het spel (3)
Verwant aan Yu-Gi-Oh! (Duel Monsters)

Bakura ging niet in op Drakons commentaar. Nee, daar vond hij zichzelf te goed voor. Bakura had de ketting van Drakon gezien. Het had iets aparts, alleen wist hij nog niet precies wat. Vandaar dat Bakura een ander spelletjes speelde met de jongen, een Egyptisch spelletje. Met zijn Millennium ring kon hij de ziel van een persoon zien, maar Drakons ziel was niet helemaal te doorgronden. Nog niet althans.

"Deze kaart zegt iets over jou. Net zoals de kaart die je net zelf hebt gespeeld" zei Bakura en wachtte even de reactie van de verbaasde jongen af. "Wat?" vroeg Drakon onbegrijpend. De kaarten die hij in zijn hand had en degene in het spel waren gewoon doodnormale kaarten. In het spel hadden ze een betekenis, maar Drakon vond dat ze niks over hem wat vertelden.

"De kaart die ik speelde, staat symbool voor je onbewuste. Je innerlijke wereld waar jijzelf geen toegang tot krijgt. Ik zie dat een groot deel van je leven weggezakt is naar deze wereld. Zonder te weten wat je verleden is, dwaal je in het heden, opzoek naar jezelf" legde Bakura uit. Drakon legde de kaarten die hij in zijn hand had weer terug op de stapel. Daarna draaide hij zijn eigen kaart om.

"Ah, zoiets had ik al verwacht" zei Bakura met een glimlach. Zijn magische voorwerp had hem niet in de steek gelaten. "En waar staat deze kaart dan voor?" vroeg Drakon op een niet-sceptische toon. "Deze kaart draait om belemmering. Zeker nu je hem dwars en ondersteboven hebt gelegd. Het is een probleem wat je niet wilt toegeven" antwoordde Bakura, maar gaf niet alles prijs. De jongen moest later nog terugkomen. "En wat is die belemmering dan?" vroeg Drakon verder.

"Je loopt vast in je eigen gedachten, wanneer je tast in je verleden. Je weet niet meer wat werkelijk is gebeurd, of dat het slechts een droom was. Je bent verward en dwaalt rond in de mist" antwoordde Bakura. Daarna heerste er stilte tussen de twee jongens. Drakon voelde een koude rilling over zijn hele lichaam lopen, waardoor hij weer bij zinnen kwam. Hij pakte zijn kaarten en stond op. Daarna legde hij zijn armen om zich heen, om wat warmte vast te houden. Voor Drakon kwam dit gesprek uit een onverwachte hoek. Hij wilde eigenlijk helemaal niet denken aan zijn problemen, laat staan onder ogen zien.

"Ik had het goed, hé?" vroeg Bakura, die viste naar een compliment. Hij had het altijd goed. "Ja, dat heb je. En nu dan? Wat doe ik met die informatie?" zei Drakon lichtelijk geïrriteerd. Hij had het koud en hij was nat. "Probeer eens de samenhang van dingen te zien. Die nachtmerries heb je niet voor niets" zei Bakura met een sluwe glimlach. Geschokt keek Drakon naar Bakura. Hoe kon hij dat nou weten?

MillenniumRing
"Hoe komt het dat je al zoveel van mij weet? Zelfs paranormale mensen zijn niet zó goed" zei Drakon met een argwanende toon. Werd hij gevolgd? Wat waren Bakura's intenties? "Ik ga mijn gave niet met je delen. Ik vertel je alleen dat dit een rol speelt" antwoordde Bakura en toonde de Millennium ketting aan Drakon. "Egyptisch zo te zien. Interessant. Maar waarom laat je het me zien als je niets gaat delen met me?" vroeg Drakon die wist dat er meer achter zijn ontmoeting met Bakura zat.

"Ik werk liever niet samen met andere, maar ik geloof dat je mij nog van pas zal komen" antwoordde Bakura geslepen. "Ik van nut? Wie denk je dat ik ben? Een dwaas?" zei Drakon die zichzelf niet als voorwerp van iemand anders zag. "Een dwaas ben je niet, Drakon. Je bent niet optimistisch en hebt geen vol vertrouwen in de toekomst" antwoordde Bakura met een kleine glimlach. "Ga je me weer de les lezen? Dan ben ik hier weg. Ik laat me niet leiden door iemand anders" zei Drakon boos en besloot geen minuut langer te blijven bij Bakura.

Koud, nat en enigszins geschrokken, strompelde Drakon langs het kanaal. De zon was dalende, maar Drakon had nog geen zin om naar huis te gaan. Waarom zou hij überhaupt naar huis gaan? Hij was alleen. Niemand zou hem thuis onthalen. Nee, die plek voelde niet prettig aan. Drakon wist niet precies waardoor dit kwam. Wellicht omdat hij altijd nachtmerries had als hij in zijn bed lag? Of wellicht de duistere sfeer die er hing. Andere huizen voelden altijd verwarmend en licht. Zijn huis daarentegen leek het tegenovergestelde.

Hij had opeens zoveel vragen over zichzelf. Bakura had hem op de juiste plek geraakt. Maar waarom, vroeg hij zich nog steeds af. Waarom was hij degene wiens leven overhoop werd gehaald? En wie was nou het persoon wat hij die dag had ontmoet? Drakon dacht even na over wat Bakura had gezegd en wilde hem ongelijk bewijzen. Helaas kon hij dat niet. Hij zat vast. Zijn verleden was een grote mistwolk en hij voelde zich inderdaad dwalende. Wat moest hij doen? Waar kon hij zich aan vasthouden?

Wellicht was een samenwerking met Bakura geen slecht idee. Maar wat gingen ze dan doen? Drakon wilde best een vriend hebben, maar niet worden gebruikt. Hij had het gevoel dat dat al eerder was gebeurd. Met tegenzin besloot Drakon toch naar huis te gaan. Vermoeid liet hij zich neervallen op de bank. Televisie, dat had hij even nodig als afleiding.

Na een paar uur tv te hebben gekeken, kwam Drakon tot de conclusie dat er geen leuke programma's werden uitgezonden. Hij had even zijn vermoeidheid kunnen onderdrukken, maar nadat hij de tv had uitgezet, voelde zijn ogenleden zwaar. Hij had geen energie om van de bank af te komen en besloot die avond maar daarop te overnachten. Langzaam sloot Drakon zijn ogen.

Hij was bang voor wat ging komen die nacht. Waren het dit keer kwaadaardige monsters die achter hem aankwamen, of was hij omhuld door duisternis? Zijn natte koude kleding zou die avond zijn nachtmerries versterken. Of dacht hij dat alleen maar? Zat het slechts tussen zijn oren? Was het maar een illusie? Maar waarom voelden die nachtmerries dan zo echt? Alsof hij daadwerkelijk de haat van die monsters kon voelen?

Drakon was zich niet meer bewust van zijn omgeving. Hij kon niet meer malen over zijn gedachten. Hij sliep, maar een rustige slaap was het niet. Wat zijn onderbewuste liet zien, was anders dan normaal. De situatie waarin Drakon zich bevond in zijn dromen, voelde niet aan als een nachtmerrie, maar meer als een herinnering. Een belangrijke herinnering, die zijn kijk op de wereld om zich heen voor goed veranderde.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.