Wikia


Draka gaat op pad om de gegevens te krijgen die hij nodig heeft. Ondertussen speelt Draka zijn eigen spel, zonder dat Zero het te weten komt. Ash en zijn vrienden zijn ook in de stad Acario en vinden de Shaymin die in de rivier terecht was gekomen. Terwijl Shaymin zich te goed doet aan de pannenkoeken, zoekt Draka contact met een oude vijand die alles behalve wil samenwerken.


Hoofdstuk 2: Project ZEdit

Project Z (2)
Acario 1
Algemeen
Schrijver Zefred
Serie Oneindig Duister
Chronologie
Voorafgegaan door Legendarische strijd (1)
Opgevolgd door Nog niet van toepassing
Verwant aan Giratina en de krijger van de lucht (M11)

Zero zuchtte. "Wat zijn jouw plannen?" vroeg hij daarna. Zero rekte zich uit in zijn stoel. "De informatie die jij mij gegeven hebt, mist wat cruciale gegevens" antwoordde Draka. "Sorry, maar ik ken niet tig blauw printen uit mijn hoofd" zei Zero die zich aangevallen voelde. "Ik zeg ook niet dat ik het je kwalijk neem, maar ik heb wel de informatie nodig. Dus ik ga het halen" zei Draka. "Waar?" vroeg Zero bedenkelijk. "Maakt het wat uit waar ik het haal?" vroeg Draka verbaasd.

"Ja" antwoordde Zero. "Ik wil zo min mogelijk opvallen. Straks krijgen we problemen met de politie of organisaties zoals Team Rocket" vervolgde Zero een beetje geïrriteerd. Hij wilde zo onzichtbaar mogelijk blijven. "Zegt degene met een reusachtig vliegschip. Apart dat we nog niet zijn ontdekt. Weet je hoe dat komt, Zero?" zei Draka op een aanvallende toon. Zero antwoordde niet. "Wie heeft ervoor gezorgd dat we niet te zien zijn, Zero? Wie?" duwde Draka door. "Jij" zei Zero die het niet toe wilde geven. "Ik, ja. Dus maak je niet druk over waar ik naartoe ga en hoe ik aan mijn gegevens kom. Ik red me wel" zei Draka en verliet de controle kamer. "Houd wel contact met me" riep Zero zijn vriend nog na. Nadat de deuren dicht waren, stond Zero op uit zijn stoel. "Infi regel jij alles?" vroeg Zero aan zijn assistent. "Zoals u wenst, Zero" antwoordde Infi loyaal en maakte een buiging toen haar meester langs haar schermen liep. "Ik ben doodop na dagen zonder rust te nemen. Wek me maar wanneer Draka een berichtje voor me heeft" zei Zero en verliet de controle kamer. Dankzij Togekiss kon Draka het vaste land bereiken. Hij stond aan de kade van de stad Acario toen hij zijn pokémon bedankte voor de vlucht. Draka dacht niet meer na over de Shaymin die was meegenomen door de kolkende rivier. Hij pakte zijn mobiel, deed zijn oortjes in en liep naar de stad.

Piplup vs Shaymin

Piplup vs Shaymin

Niet ver van Draka vandaan waren Ash en zijn vrienden zich aan het voorbereiden voor de lunch. Ash was net aankomen rennen en waste zijn handen onder de kleine kraan. Het eten, zelf gebakken pannenkoeken, stond op de picknick tafel. "Kom er maar uit" zei Ash en gooide zijn Pokéballen in de lucht. Al zijn pokémon begroetten hun vriend even en gingen daarna eten. Ash, Dawn en Brock wilden ook gaan eten en liepen terug naar de picknick tafel. Plots zagen ze hoe een klein groen egeltje al hun pannenkoeken aan het opeten was.

"Hey! Dat zijn onze pannenkoeken!" riep Ash die zich zo had verheugt op de picknick. De Piplup van Dawn dacht er net zo over. Niemand kwam aan de pannenkoeken. Boos klom het op de tafel en begon een trek spelletje met het groene egeltje. Maar Pilpup had niet verwacht dat de gras pokémon het trektouw zou opeten. Daarna beet Shaymin per ongeluk in de flipper van Piplup. Woedend en huilend tegelijk stampvoette Piplup op de tafel. Eerst worden de pannenkoeken ongevraagd opgegeten en daarna zitten er tandafdrukken in zijn vleugel.

Shaymin had geen zin in de chacherijnige water pokemon en schudde zich even heen en weer, waardoor een stofwolk van zand ontstond. Daarna sprong Shyamin op het hoofd van de verbaasde Ash. Natuurlijk was hij daar niet zo blij mee en probeerde de pokemon ervan af te schudden. De pokemon kon zijn grip niet behouden en gleed door al dat gezwaai van het hoofd van Ash af. Het belande op de kleine campingfornuis van Brock, waarna het door het extra gewicht van de pokemon uit balans raakte en omviel.

Shaymin viel op de grond en werd bedolven door het opvliegende stof van de kolen van het fornuisje. Shaymin voelde hoe de zuivere lucht verdween en plaats maakte voor de giftige rook. Het enige wat de pokemon kon doen was nogmaals Zaad scheiding te gebruiken. De bloemen op het lichaam van de pokemon veranderden weer van kleur, terwijl de gifftige wolk werd opgezogen.

Ash, Borck en Dawn waren verbaasd over de situatie die was ontstaan. Ze zagen op onverklaarbare wijze de wolk verdwijnen. Wat overbleef was het fornuis wat vervormd en kapot op de grond lag en een kleine pokemon die helemaal onder het zand en roet van de kolen zat.

Veel tijd hadden ze niet om in te grijpen in de situatie, want Shaymin wilde gelijk af van de giftige stoffen. Kort na het opzuigen, kregen de bloemen een gloed en vond er voor de tweede keer die dag een explosie van groen licht plaats.

De picknick plek was een ravage. De enkele pokemon waren in de zandbak beland, het eten lag overal en nergens en iedereen zat onder het stof. Dit was voor Piplup echt de druppel. Hij haalde de slakom van zijn hoofd, sprong van de tafel en maakte zijn mening bekend aan de bange Shaymin. Angstig liep het was van de boze water pokemon, maar stuitte daarna op de boze gezichten van de andere pokemon van Ash, Brock en Dawn.

Gelukkig was Dawn de reddende engel en kwam tussen beide partijen in staan. Met een liefelijke glimlach pakte ze de bange Shaymin op en kalmeerde het. Daarna liep ze naar de kleine waterkraan en legde de pokemon eronder. Dawn deed de kraan open, waarna een koude stroom van water op de gras pokemon viel.

Langzaam verdween het zand en de rest van de viezigheid en werd Shaymin weer een mooi klein groen egeltje. Nadat Dawn de kraan had dichtgedraaid, schudde Shaymin zich uit, waardoor iedereen nat werd. Dawn pakte een handdoek en wikkelde die om Shaymin heen. "Zo, nu ben je weer helemaal schoon" zei Dawn met een vrolijke stem terwijl ze de pokemon afdroogde. "Dat was lekker" zei de Shaymin. Ash en Brock keken verbaasd naar de geheimzinnige pokemon die bleek te praten. Dawn daarentegen had het iets later door. Eerst antwoordde ze, maar besefte toen dat Pokemon eigenlijk niet kunnen praten.

"Het water was alleen wat te koud en je mag wat voorzichtiger wrijven" klaagde Shaymin op een vriendelijke toon. "Kan die Pokemon praten?" vroeg Ash aan zijn verbaasde vrienden. "Ik denk dat het telepathie is" antwoordde Brock, die er alleen maar over had gelezen.