Wikia


Okay, zoals jullie weten ben ik al bezig aan een Talon fanfiction. Dit wordt mijn tweede fanfic van Julie Kagawa's boeken (deze keer Blood of Eden). Waar Blood of Eden over gaat? Lang geleden was er een virus genaamd Roodlong. Wetenschappers probeerden dit virus te genezen door een vaccin te vinden, maar daarvoor hadden ze vampierbloed nodig. Een meestervampier (vampier die heerser is over een stad - normaalgezien) bracht hen vampiers, die harde pijn moesten doorstaan. Die meestervampier heette Kanin, en dit verhaal zal over hem gaan, vlak nadat hij al die vampiers heeft verraden aan de wetenschappers.

Kanin was zelf namelijk ook ooit verliefd. Heel lang geleden.


AmeliaEdit

Mijn voeten zakten een stuk door in de drassige grond. Het was nacht. Natuurlijk; wat anders? Als het dag was zou er niets meer van mij resten dan een hoopje stof. Ik was een eenzame vampier. Ik had geen vrienden. Ik heb ze nooit gehad. Ik redde het prima in mijn eentje. De maan wierp bleke lichtstralen op de bosgrond. Ik voelde het geruststellende gewicht van mijn pijlkoker op mijn rug, en het gladde hout van mijn boog in mijn hand. Mijn mentor was dood. Ik had haar gemogen. Zij had mij gemogen. Ze had van mij een brilliante vechter gemaakt. Sterk van wil. Ik leef al zo lang op deze wereld. Zo lang. Maar het kan langer. Ik kende hordes vampiers die ouder waren dan mij. Ookal was ik een Meestervampier. Een vrij jonge, eerlijk gezegd. De Honger teerde aan mijn ingewanden. Hij verslond me van binnenin. Ik had bloed nodig. En gauw. Ik versnelde mijn pas. Balde mijn handen tot vuisten. Als die smerige rabdo's maar even wegbleven!! Uiteindelijk rende ik. Ik rook mensen, in een klein huis verderop. Een volwassen koppel van vijftig jaar ofzo. De man sliep buiten; hij was blijkbaar aan het werk geweest en zo moe geworden dat hij pardoes in slaap was gevallen. Hoe dom kon je zijn? Er liepen hier rabdo's rond! De vrouw was duidelijk ook niet al te snugger, want zij was lekker veilig in haar slaapkamer. Pech voor de man. Ik liep naar hem toe en staarde een tijdje naar zijn nek. Ik moest mezelf een beetje sterk houden, zodat ik me niet zoals een wild beest op hem zou storten. Ik haalde een hand door mijn lange, krullende donkerbruine haar dat wel zwart leek in het donker. Dan zette ik mijn tanden in de keel van de man. Ik zorgde dat ik net genoeg dronk om de honger te stillen voor ik de twee gaatjes sloot met mijn tong. Dan stond ik op. Je bent een monster. Maar wat voor soort monster je bent is jouw keuze. Die woorden had mijn mentor me altijd laten herhalen. Ze zei dat ik ze door moest geven aan iemand waar ik om gaf, een andere vampier. Of een leerling van mezelf. Ik had nog nooit een van beiden gehad. Ik pakte mijn boog weer op en liep terug weg, mijn haar dansend op mijn rug. Verderop werd een roze rand zichtbaar aan de horizon.'Ooit zal ik hem vinden. Een leerling. Een geliefde. Ik hoop gewoon dat ik dan nog menselijk ben.'

KaninEdit

Ik rende door het woud. De zon was al vlug aan het opkomen, en ik moest zorgen dat ik op tijd een schuilplek zou vinden. Een verbrandde Meestervampier was het meest genante ter wereld. In de verte hoorde ik een bende rabdo's woest gillen. Het volgende moment galmde het knappende geluid van een boogpees door de lucht. Er is daar iemand! Ik kroop achter het struikgewas om de nieuwe bedreiging te zien. Opeens kraakten er takken naast me. Ik richtte me op. Keek recht in de staalblauwe ogen van een vampier.'Waarom volg je me?!' siste ze. Ik fronsde mijn wenkbrauwen.'Ik volg je niet. Ik loop hier gewoon voorbij.' Ze kijkt me ongelovig aan.'Serieus? Net waar ik een groepje walgelijke-' ze gaf een trap tegen het lijk van een rabdo - 'Rabdo's aan het uitmoorden ben?! Oh wacht, je wilt gewoon meehelpen. Nou, daar zijn er nog een stuk of tien. Waarom ga je niet naar hen toe? Oh ja, waarschuwinkje; er lopen hier twee vampierjagers rond.' ze draaide zich om met haar boog in haar hand en liep de duisternis van het woud in. Ik had onmiddelijk een macht bij haar bespeurd. Ze was een meestervampier, net als ik. En Meestervampiers laat ik niet zomaar gaan. Ik rende door het kreupelhout naar haar toe. Ze zuchtte, rolde met haar ogen en draaide zich naar me toe.'Als je nog één keer achter me aan gaat doorboor ik je met deze uitmuntende pijlen.' Ik keek haar droogjes aan.'Dan doorboor ik je met mijn mooie staken die ik hier heb.' Ze trok haar wenkbrauwen op.'Dat kan je ook mooi vragen aan die vampierjagers daar.' ze wees omhoog naar een boom, waar twee mensen geschrokken omlaag keken met hun staken in hun hand.'Kon je dat niet eerder zeggen?' kreunde ik.'Ik heb geen zin om ze op te ruimen.' de vampier kruistte haar armen.'Ik ook niet. Waarom dumpen we ze niet gewoon? Makkie.' ze liep terug door.'Ik wed dat ze kruisbogen hebben!' riep ik haar na.'Neeee, echt?!' zei ze sarcastisch.'Waarom reizen we niet samen verder?' vroeg ik terwijl ik achter haar aan rende.'Goed idee. Als je opgemerkt wilt worden, alsinds.' ze veegde een krul uit haar gezicht.'Maar misschien heb je gelijk. Die rabdo's hebben me al een paar keer af zitten maken. Ik kan best wat hulp gebruiken. Maar nu... hoe heet jij?' Ze keek me aan.'Kanin,' antwoordde ik.'Ik ben Amelia.' zei ze.'Maar nu moeten we voortmaken, want die vampierjagers zitten er nog steeds.' Ik volgde haar tussen de bomen door.'Je bent vampiermeester, toch?' Ze knikte.'Jij ook.' We liepen een tijdje zwijgend door. Opeens vloekte Amelia luid, en ze trok me achter een boom.'Wat?' siste ik.'Verdomde vampierjagers. Ze hebben zich daar gevestigd, en we kunnen nergens anders weg!' snauwde ze woedend.'We zullen er dwars doorheen moeten, en het wordt dag. Misschien kunnen we daarachter een schuilplek vinden. Ik roep het als we moeten rennen!' Ik knikte zwijgzaam en gluurde vanachter de stam. Inderdaad, ik zag een grote bende vampierjagers bij een kampvuur zitten waarrond hun tenten waren opgesteld.'RENNEN!!' gilde Amelia. Ze schoot weg in de richting van het kamp waar de vampierjagers doodsbang opkeken, hun kruisbogen richtten...- Amelia ontweek een staak en racete door, weg van het kamp. Ondertussen had ik het ook al bereikt. Ik vloog achter haar aan. De vampierjagers maakten geen kans en al gauw hadden we een spelonk in de rots bereikt. Ik gleed omlaag. We kwamen in een rot terecht, en Amelia plofte neer op de steen.'Godver..' mompelde ze.'Wat is er?' vroeg ik.'Die verdomde kutjagers hebben me geraakt!' snauwde ze.'Dat is toch niet zo erg? Ik bedoel, niet met een staak. Je geneest gewoon.' Ze keek me boos aan, zweeg en draaide zich weer om, haar hand om haar onderarm.'Maar goed. Hier zullen we moeten slapen.' murmelde ze.'Hoe weet je dat ik je niet ga vermoorden in je slaap?' vroeg ik. Ze haalde haar schouders op en kroop in een hoekje, benen opgetrokken toen ze neerlag.'Hoe ben jij vampier geworden?' murmelde ze, haar ogen halfdicht.'Dat is zo lang geleden. Ik weet het niet precies meer. En jij?' Ik zag haar glimlachen in het donker.'Ik ben aangeboren. Vampierenvader, mensenmoeder. Halfbloed.' Ik keek haar geschokt aan.'Halfbloed? Maar hoe kan je dan meestervampier zijn?' Ze keek wazig voor zich uit.'Ik ben geboren als mens. Ik bezat maar een miniem beetje vampierbloed. Het meeste in me was moeder's kant. Mijn vader was beschaamd. Hij was een meester, en zijn kind moest een vampier zijn. Dus liet hij me bijten door mijn toekomstige mentor. Zij heeft me opgeleidt. Maar één ding ontbrak. Ik kon mezelf niet genezen.' Ik schoot overeind.'En nu zit je dus lekker leeg te bloeden?! Wat een grap!' ik kroop naar haar toe en trok haar hand weg van haar arm.'Mijn god!' de vloer was doorweekt van haar bloed.'Misschien kunnen we morgen op die vampierjagers gaan jagen? Ik zal behoorlijke honger hebben.' murmelde ze.'Ja maar daarmee genees je niet!" zuchtte ik ongeduldig.'Wat heb ik aan je als je dood bent?!' ze keek me flauwtjes aan.'Je wilt me alleen maar hebben als wapen?' fluisterde ze.'Ik ben zo veel meer dan gewoon een wapen, Kanin. En ik genees ook. Zoals mensen.' ze draaide zich met haar rug naar me toe.'Het duurt gewoon langer.'

AmeliaEdit

binnenkort!








V

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.